SRD
Stowarzyszenie Rodziny Deskurów

Historia Deskurów SRD Varia Nowości

 

Telegram Ojca Świętego Jana Pawła II z okazji 50-lecia święceń Ks. kard. Andrzeja M. Deskura

 Czcigodny Nasz Bracie,

Wasza Eminencjo, Andrzeju Mario Kardynale Deskur,

Emerytowany Prezydencie Papieskiej Rady do spraw Środków Społecznego Przekazu 

Choć przeżywamy liczne radosne uroczystości Wielkiego Jubileuszu Roku 2000, w najmniejszym stopniu nie zapominamy, Czcigodny Nasz Bracie, o jubileuszu pięćdziesięciolecia Twoich święceń kapłańskich. Podczas gdy dziś, 20 sierpnia, zamykamy szczęśliwie XV Światowy Dzień Młodzieży, w tym samym czasie radujemy się wraz z Tobą Twoim jubileuszem i z wdzięcznym sercem wielbimy Najwyższego.

Z tej racji pragniemy przypomnieć krótko, curiculum twojego kapłańskiego zaangażowania. jako syn polskiej ziemi, od najmłodszych lat postępowałeś bez wytchnienia za Panem, który cię powołał już z łona Twej matki (por.: Iż 49,1). Po uzyskaniu formacji filozoficznej i teologicznej w Seminarium Krakowskim, w 1950 roku otrzymałeś święcenia kapłańskie. Następnie, uzyskując doktorat z teologii moralnej na Uniwersytecie we Friburgu, zdobyłeś specjalizację z nauk społecznych.

Powołany do Rzymu w 1952 roku, pełniłeś długą i wierną służbę Stolicy Apostolskiej: w Papieskiej Komisji do spraw Kinematografii, w radiu i telewizji, w Sekretariacie Przygotowawczym Ekumenicznego Soboru Watykańskiego II oraz w różnych Komisjach Soboru, w charakterze eksperta.

W 1973 roku otrzymałeś nominację na Przewodniczącego Papieskiej Komisji do spraw Środków Społecznego Przekazu i zostałeś podniesiony do godności biskupa tytularnego Tene. Poprzez swoją służbę, pomagałeś Kościołom lokalnym w budowaniu wspólnoty (komunii) poprzez różne sposoby porozumiewania się, także przy użyciu nowych środków społecznej komunikacji. Będąc całkowicie posłuszny Urzędowi nauczycielskiemu Kościoła troszczyłeś się o obronę prawdziwego nauczania ewangelii, mając zawsze przed oczyma pouczenie Zbawiciela: Jeżeli będziecie trwać w nauce mojej, będziecie prawdziwie uczniami moimi i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (J 8,32)

Zostawszy Przewodniczącym Papieskiej Akademii Niepokalanej z nieprzerwaną troską propagowałeś kult Maryi pomiędzy ludźmi kultury, pomiędzy kapłanami i wszystkimi wiernymi, dając świadectwo tej czci dla Najwyższej matki Boga, którą zawsze okazywałeś od swego dzieciństwa, ofiarując rodzinom i młodym wzór jak można zmierzać do Chrystusa poprzez Maryję.

Powiedzieliśmy mało o twoim życiu i o twojej działalności kapłańskiej: Bóg, który zna Cię lepiej, niech Cię wynagrodzi. My także, wpatrując się w Twoją największą godność kapłańską, dziękujemy Bogu, Najwyższemu Kapłanowi i wielbimy Miłosierdzie Boże za bezmiar dóbr, którymi przez twoją nieprzerwaną służbę, ubogaca swój Kościół.

Przyjmij, Czcigodny Nasz Bracie, to świadectwo naszej życzliwości i przyjaźni razem z Naszym Apostolskim Błogosławieństwem, i życzeniami łaski Bożej, której upraszamy z wielkim uczuciem dla Ciebie, i o którą prosimy także dla wszystkich tych, którzy uczestniczą w radości jubileuszu pięćdziesięciolecia Twoich święceń kapłańskich.

 

Watykan, 20 sierpnia 2000, w dwudziestym drugim roku Naszego Pontyfikatu

 

Jan Paweł II

 

 

 


© Stowarzyszenie Rodziny Deskurów 2011