SRD
Stowarzyszenie Rodziny Deskurów

Historia Deskurów SRD Varia Nowo¶ci

Nazwisko - Francuskie Korzenie - Diaspora - Emigracja do Polski - Pocz±tki Polskiej Gałęzi - XX wiek

Nazwisko

Nazwisko Deskur przechodziło wiele udokumentowanych transformacji pocz±wszy od XII-wiecznej formy de Curtibus. Chociaż nazwisko to czę¶ciej pojawiało się we Francji, najwcze¶niejszy jego zapis to zlatynizowana forma pochodz±ca z hrabstwa w Katalonii w Królestwie Aragońskim w północno-wschodniej Hiszpanii. W 1142 roku Berenguer de Curtibus, spisał testament, pozostawiaj±c żonie i synowi swój zamek ”Puig Alder” w pobliżu Sant Feliu de Pallerols. W XVI wieku nazwisko zostało przekształcone do wersji francuskiej Descours, po czym niektóre mniejsze gałęzie zmodyfikowały je dalej. Takie formy jak Des Courtz, Descourtz, Descourts, Descour, Des Cours, des Courts, De Cours, de Las Courtz, de las Cortz, de las Corts, des Cortz i Lascours s± pochodnymi od podstawowej wersji de Curtibus. Zdarzało się również, iż ta sama osoba używała dwóch pisowni swojego nazwiska. W XVIII wieku francuski oficer, Joachim-Jean-Pierre Descours (JJP), wyemigrował do Polski. W Indygenacie z 1766 roku, oficjalnym dokumencie sygnowanym przez polskiego króla, przyznaj±cym synom JJP wieczyste szlachectwo, nazwisko po raz pierwszy zostało spolonizowane na Deskour a nastepnie Deskur. W XVIII i XIX wieku polonizacje obcych nazwisk były do¶ć powszechne np. Schultz zostało zmienione na Szulc, Chopin na Szopen. W XIX i XX wieku niektóre polskie gałęzie rodziny wróciły do francuskiej wersji nazwiska Descours lub Descour.

Dalej do następnej strony historii


© Stowarzyszenie Rodziny Deskurów 2008